 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 İlk
kez 1973'te varlıklarından şüphelenildi. O güne dek sadece
Satürn'ün halkaları var diye biliyorduk. 1979'da ilk kez görüntülendiler... Şimdiyse biri gözden kayboldu... Tabii ki Jüpiter'in kuzey ve güneydeki iki halkasından Güney yarımküresindeki  kırmızı
halka, bir günde ortadan kaybolup buharlaşmadı. Garipsenecek, eyvah
denilecek bir
durum yok. Son 2-3 yılda incelmeye başlamıştı. * Jüpiter'e çarpan dünya 1979'da Voyager ilk fotoğraflarını çektiğinden beri her 10-15 yılda bir halkalardan biri kayboluyor ve sonra geri geliyor. Yani 2020-25 gibi tekrar halkalı Jüpiter olacak... Bunun nedeni, çeşitli teoriler olsa da henüz bilinmiyor. Jüpiter, 24 Eylül 2010'da Dünya’mıza en yakın konumunda olacak. Amatör gözlemciler bile, hava koşulları ve izleme noktasının koordinatları uygunsa halkasız Jüpiter’i teleskoplarla izleyebilecek. 
 * Nuh'un Gemisi'nde tarikat kavgası çıktı (Video) Satürn‘ün halkaları gibi Jüpiter halkaları da, toz denebilecek mikroskopik boyutlardan, onlarca metre büyüklüğe kadar değişen çeşitli boylarda çok sayıda parçacığın bir araya gelmesinden oluşur. Satürn halkaları ile karşılaştırıldığında, Jüpiter halkalarının çok daha silik olmalarının ve zor gözlenmelerinin nedeni, daha bulutsu bir yapıda ve kütlesinin çok daha az olması ve ışığı çok daha az yansıtmasıdır. Jüpiter halkaları, üzerine düşen güneş ışığının büyük bir kısmını absorve eder ve karanlık görünürler. Jüpiter halkaları, küresel değil, keskin kenarlı ve köşeli parçacıklardan oluştuğunu gösteren veriler elde edilmesi, halkaların Jüpiter'e yakın yörüngelerdeki uydulardan kopan parçacıklardan oluştuğu teorisini desteklemektedir. Bu uydulardan Metis ve Adrastea Ana Halka'nın, Amalthea ve Thebe ise daha dışta yeralan Gossamer Halka'nın kaynağı olarak düşünülmektedir. Metis ve Adrastea, Jüpiter'in merkezinden Jüpiter yarıçapı uzaklıktaki yörüngeleri ile gezegenin Roche Limiti'nin içinde bulunurlar ve parçalanma sürecinde uydular olarak değerlendirilebilirler. Ana halka bu iki uydunun yörüngesi hizasında keskin bir dış sınırla kesintiye uğrarken, iç sınırı daha belirsizdir ve Halo Halka adı verilen üçüncü bir bölümle silik bir şekilde atmosferin üst sınırlarına kadar devam eder. En dışta sınırları belirsiz dördüncü bir halka yapısı, çok seyrek bir toz bulutu şeklinde ters bir yörüngede döner. Bu halkanın kaynağı sonradan Jüpiter'in çekim alanına yakalanmış gezegenlerarası toz olabilir. * Dikizci Google soruşturma altında * Evrende Karanlık Akım * 15 Ocak 2010: Kargaşa döneminin başlangıçı * T Pyxidis patlarsa yanarızz * Öldüren oyun Space Monkey efsanesii * Evrenin bebeklik çağının foto-albümüü * Boom de yada ah dahr * Yeni süper dünya 61 Virginis'tee * Maya Takviminin yaprakları * Baba Vanga'nın Kehânetleri * CERN LHC: 14 TeV hıza çıkıldığında neler olabilir |
|
|
|
|
|
|
|
|