KonuMankeni - Tunç Özgörener

Bu konuya ikinci kez dönmeyi hiç istemiyordum ama son olay, ne yazık ki Yenisi gelince eskisi unutulacak bir cinai kurbân... yazımı doğrular nitelikte... Dolayısıyla, biraz oradan alıntı yaparak biraz da yeni bir şeyler söylemek ihtiyacı hissettim. Çünkü, site olarak bu olay üzerinden hit kazanamak ve magazinelleştiği, magazinelleştirildiği için yer vermemek kararımız vardı. Tıpkı, Livaneli'nin özgürlüğüne benzer kaygılarla bir aşamaya kadar benim yazım dışında değimememiz gibi... Ki ben, Livaneli olayında o hiç de veciz olmayan sözlerini dahi koymamak taraftarıydım ama tabii ki, bir ekip sözkonusu ve onların da editöryal görüşlerini ve o sözlerdeki genellemeye karşı tepkilerini de şerh koymama rağmen saymak zorundayım; çünkü onlardan bazıları, benden daha fazla Livaneli dinleyicisiydi, kafalarındaki Livaneli portresi de çok farklıydı...
O sözler ve tavır kafalarındaki Livaneli Anıtı'nı yıktı...
Bu bölümü de onların duygularına da tercüman olmak için koydum... Yoksa Buda'nın bir darb-ı meseli vardır onu yazardım ama cevabi nitelik taşır ki fazladan yer işgaline gerek yok...

Şimdi okuyuculardan bir şey rica edeceğim. Olayın huncarca cinayet kısmını, kimsenin böyle bir sonu hakketmeyeceği gerçeğini bir yana bırakmanızı istiyorum. Bu konuda zaten bir konsensus var eğer normal bir insansanız. Fakat bunun da, olayın diğer yüzlerini örtmemesi, bakabilmemizi engellemesi gerekiyor. Yoksa olup biteni anlayıp bir ders çıkartamayız. Dolayısıyla, olayın vahşetini unutup öyle bakalım.

Ne yazık ki, olay en başında tahmin ettiğim gibi ikinci bir ''Kumkapı Cinayeti'' vak'asına dönüşmüş durumda... Yine ne yazık ki, bu minvalde devam ederse şimdi çoğu kişinin hatırlamadığı ''Satanist Cinayet'' gibi bir kaç yıl sonra unutulmuş olacak ve biz 5-10 yıl sonra benzer bir olayda benzer durumları yaşayacağız.

Tartışmamız gereken yahut artık tartışılması gereken, o kanlı sona nasıl gelindiği ve o kanlı sondan sonra yaşanan histerik durum. Çünkü önceki benzer iki olayda bunu yapmadık.

Medyanın ve medyayı takip eden insanların yani toplumun bu toplu histeriden kurtulması gerekiyor. Fakat geçen yazıda da belirttiğim gibi, ''Medyanın Amiral Gemisi''nin anlı şanlı internet sitesinin, Ankara'da ilişkiye girdiği sevgilisi tarafından kredi kartı borcu uğruna öldürülen travestinin fotoğraflarını ''Seksi pozlar'' diye çarşaf çarşaf fotogaleri yapabildiği ve o fotogalerinin de binlerce insan tarafından tıklanabildiği bir ortamda bu zor gibi görünüyor.

Yahut da Facebook'ta ''Etiler Cinayeti''nin zanlısı ve mağduru için kurulan grupların duvarlarına yazılanların, karşılıklı atışmalardaki tehditlerin ''Cinayet''e dahi rahmet okutacak cinsten vahşice olabilmesi ve bütün bunlar yazılırken yan tarafta ''penis büyütücü vakum'' ilanının durması...

Haberi veren gazetelerin internet sitelerinde aynı sayfaya ''seks malzemesi'' ilanı alınabilmesine kadar bir sürü garabet var ortada...

Bizim neden bu halde olduğumuzu tartışmamız, bu ruh hâline ve sükut etmiş ahlak düzeyine nasıl geldiğimizi düşünmemiz, kurtuluş yolu aramamız, kendimize gelmemiz gerekiyor.

Bunları söylerken ''Aşırı Ahlâkçı'' olduğum sanılmasın ama herşeyin de bir ölçüsü var bizi ölçüyü kaçırdık... 3. sayfa güzeli ile öldürülmüş travesti fotoğrafları aynı kefede değildir.

Bütün bunların yanında, mağdure ile zanlının msn yazışmalarına kadar ortaya dökülmüş olduğuna göre başka şeyleri de tartışmamız ve bunu yaparken de acaba ''Tutuculuk''a yahut daha ''Radikal fikirlere'' prim vermiş olur muyuz kompleksine de düşmemiz lazım.

Ailenin ve hatta mağdurenin de durumunu, davranışlarını ve yanlışlarını da tartışmalıyız.

En başından beri bunu savunuyorum ama bunu söylediğin zaman ''Acılı aile'', ''vahşi cinayet'', ''kimse bunu hakketmez'', ''zanlıyı kollamak'' ya da ''radikallerle aynı şeyi savunmak'' gibi duvarlarla karşılaşıp yutkunmak zorunda kalınabiliyor.

Oysa şunu sorabilmek gerekiyor. Msn yazışmalarında günlüklerinde mevcut olduğuna göre sorabilmeliyiz...

17 yaşındaki ve ailesinin hali vakti yerinde olmadığı da aşikâr bir gencin, sevgilisinin parasıyla suşi yemekten artık sıkılabilmiş olması ve İstanbul'un en lüks restoran, 18 yaşından küçüklerin girmesi yasak olan gece kulüplerine dahi banalleşti diye bakabiliyor olması tuhaf değil mi? Herhalde harçlığıyla gitmiyor geceleri oralara...

Peki, bu genç sevgilisinin armağan ettiği son derece lüks elbise ve çantalarla geceleyin bu mekânlara giderken ailesi ne yapıyordu diye sormak gerekmez mi?

Hadi saftirik olup günlüklerine yazdıklarında uydurduğunu teenage hayali olduğunu düşünelim, peki msn yazışmalarını ne yapacağız, gece nereye gidelim yazışması orada geçiyor.

Eğer, sokakta kaçırıp öldürülmüş olsa, bunları tabii ki konuşmayacağız ama sona getiren adımlar vardır. O adımları da konuşmalıyız.

O yüzdendir ki, olayın vahşeti dışındakileri konuşmazsak...

Ne Cüneyt Özdemir'in yazdığı para olayına ne de en son istenen ''Kan Parası'', ''Helalliğe'' sağlıklı bakıp bunlardan bir ders çıkartamayız.

Ne hayalkırıklığı içindeki Cüneyt Özdemir'in Twitter'ında neden ''Şimdi anladığımız kadarı ile kızınızın başı kesilirse 3 milyon Euroya hakkınızı helal edebiliyorsunuz bu ülkede!!!'' dediğini, ne de benim bunları neden yazdığımı anlayamayız ve tepki gösteririz.

Tepkiyi... Aynaya bakıp bu kadar lükse ve güce tapınmanın, megazinleştirilip zombileştirilmiş zihinlerimizi ne hâle getirdiğini düşündükten sonra vermek gerekiyor.

Tabii ki memleket şartlarını da sorgulamalıyız.

Bir de şunu sormak gerekiyor: Zanlının ailesi 3 milyon Avro veremeyecek biri olsaydı nasıl ''Helal''leşilecekti...

Yahut daha hard'ını sorayım, zanlı ve ailesi bu kadar zengin olmasaydı...

... noktadan sonrasını siz doldurun.

Think Again!